zoek in archief    

Erik de Vlieger

Print dit bericht Email dit bericht naar een vriend(in)

Moeder

Mijn moeder is overleden toen de sluipmoordenaar Alzheimer toesloeg in al zijn vele facetten. Een onderwerp vinden voor een column met al mijn hilarische en overdreven woordkeuzes werd mij niet gegeven dus hoe vervelend u dit ook vindt, ik ga toch over mijn moeder schrijven. Niet alleen omdat het mij helpt het verdriet te reguleren maar ook omdat ik een mooi verhaal over haar kan vertellen. Toen haar ziekte op de deur klopte hadden wij een aantal fantastische vriendinnen gevonden om haar thuis te begeleiden. Met de ommekeer van mijn persoon van een zakensterretje naar een slachtoffer/dader vanwege een asociale officier en een onbetrouwbare kroegbaas meende de Nederlandse pers mij jarenlang af te schilderen als een ondeugende man en soms als iemand die zelf moest vrezen voor zijn gezondheid. Leugens en verzinsels vielen mij ten deel als vele woeste sneeuwstormen dat doen op wegen waar pekel is gestrooid. Het leek wel of ons journaille er behoefte aan had mij en mijn gezin zo hard mogelijk onderuit te trappen. Ik moet u bekennen dat ik tot op de dag van vandaag nog niet weet waarom dit zo gebeurd is. De Endstra's en Hummels van deze wereld hebben met de Rabobanken en aanverwante artikelen honderd keer meer zaken gedaan dan met deze omhoog gevallen kwiebus. Gewapend met witte enveloppen trokken deze lieden zakelijk ten strijde. Maar dat wisten we allemaal al. Een instantie zoals een bank is nou eenmaal niet interessant voor de schrijvende minkukels op deze wereld en andere human interest figuren die hun status ontlenen aan het toevertrouwen van ellende aan de Nederlandse informatiestroom. En met een bank wil je als mediaconcern geen ruzie nietwaar?

Waar of niet waar ! Wreed of nog wreder ! Wat op papier staat is de waarheid voor deze bewakers van de democratie en de meest mogelijke onzin werd gelanceerd met de onvolledigheid van de Pravda uit de jaren 70. Dit tot groot genoegen van het OM want waar sommige reporters hun informatie van krijgen ga je geen ruzie mee maken. Welnu de verzorgers van mijn mama hebben stelselmatig met mijn familie succesvol geprobeerd alle ellende weg te houden bij mijn moedertje. Als er weer eens een uitzending over mij op televisie kwam werd er alarm geslagen en de programmering van het avondlijke kijkprogramma aangepast, zodat ze niet verrast kon worden met narigheid over zoonlief. Pagina's werden uit kranten gescheurd zodat zij niet plotsklaps geconfronteerd werd met negatieve berichtgeving. Eigenlijk hebben wij dit twee en een half jaar volgehouden. Zij wist dus helemaal nul komma bokkie en op zich is dit een wereldprestatie. Dus de leugenachtige rechercheurs die hun fout niet toe kunnen geven en die officier die zijn carrière een boost wilde geven, hebben in ieder geval niet mijn moeder te grazen kunnen nemen en een kleine winst is hiermee geboekt. Zelfs een enkeling forceerde een ambtsmisdrijf maar daar over later meer trouwe lezer. Welliswaar is het betreden van de kinderkamers nog iets wat later wordt gesanctioneerd voor de aanstaand onfortuinlijken maar toch is mijn moeder naadloos en nauwkeurig uit de ontstane windhoos gehouden.

Het journaille daarentegen bleef op zoek en probeerde toch uit alle macht te wroeten in de wereld die 'scoren' heet. Van sommige pseudo opkalkertjes kan ik het hebben maar wat de Telegraaf en de nieuwe revu de laatste tijd lieten zien, is van een infantiliteit dat ik nog nooit heb mogen aanschouwen. Worden er hier oude rekeningen gepresenteerd of zijn de persoonlijke frustraties zo hoog dat ze teleurgesteld zijn dat ik niet ben vernietigd? Ze hebben in ieder geval mijn moeder niet te pakken kunnen krijgen en daar dank ik haar verzorgers van harte voor. Het leven gaat gelukkig door en mijn herinnering aan haar is in de volgende woorden te bevatten:

Ik ben in haar sublieme liefde geboren

Die liefde die elk verraad der wereld overleeft

Wie ik ook werd , wij eten overmorgen

De soep die zij weer eens gekookt heeft

Maar niemand zal meer weten hoe je met je speelgoed kon spelen

en geen mens zal nog ooit je vroegste vroeger met je delen.

Deze dag….. waarna je nooit meer kwetsbaar wezen mag… en klein,

de dag waarna je nooit meer een kind zult zijn.

Want mama zal je niet meer spreken

En nu alleen stop je jezelf onder je deken


 
Reacties op: Moeder
Lange tijd je schrijfsels niet gelezen, geraakt door het gedicht over je moeder, mijn medeleven, Groet Marcel Roders

Door Marcel Roders op 29-11-2007 om 19:26
Beste Erik ,al is het een beetje laat ,gecondoleerd met het verlies van je Moeder.

Heel mooi geschreven van je .

Door Anna .. op 29-10-2007 om 23:01
Beste Erik,

Gecondoleerd met het verlies van je moeder.

Veel sterkte,
Ellen

Door Ellen op 22-10-2007 om 12:50
Ha die Frenkel. Alles goed? Ach de betreffende journalist heeft ergens een rekening met mij te vereffenen blijkbaar.Ik weet nog niet welke rekening en eigenlijk maakt het mij geen toverbal uit. De feiten zijn zo lachwekkend dat ik er beter niet op in kan gaan. Wel is het zo dat ik al(vanuit eigen redactie) gewaarschuwd was voor hem maar tsja,wat kan ik er aan doen. Als iemand Panday als waarheid neemt en denkt dat ik mij door vijf verschillende lui laat afpersen dan ben je eigenlijk al rijp voor het gesticht. Laat ik het zo zeggen: met de pen is elke lafaard een held in onze wereld. En hij doet het Openbaar Ministerie een plezier en de reden laat zich raden. Integriteit bestaat al lang niet meer bij wezens die denken mannen te zijn. Maak je niet druk want Suske en Wiske wordt ook gelezen.Groet en blijf lezen. Erik

Door Erik op 19-10-2007 om 20:16
Wat een vreselijke asociaal beest is die Stan de Jong om in deze tijd zoiets te plaatsen in dat tieten en schieten blaadje wat de revu heet. Die journalist is een smerig vuile etter. Trouwens,Erik,hoe vaak ben jij afgeperst? Die journalist wil ff heerlijk over je rug scoren. Als ik zijn kop zie op zijn internet site lijkt het me een gluiperig kereltje. Kinderporno zeker met die dicht bij elkaar staande rattenoogjes??? Overigens nog gecondoleert met jouw moeder. Adeus Frenkel

Door Een vriend op 19-10-2007 om 15:17
geen kind meer
Je leeft je eigen leven
wat zij er ook van vindt
je bent allang geen kind meer
al blijf je ook haar kind
je wilt erover praten
maar niet op haar manier
je zult haar best verdriet doen
maar niet voor je plezier
wat moet je nog met haar en met haar ouderlijk gezag
en dan opeens, dan is-ie er, die dag...

De dag waarop je moeder sterft
dat jij wordt losgelaten
en al haar eigenschappen erft
die jij zo in haar haatte
de scherpe tong, de bokkepruik
de zure schooljuffrouw
die zullen ze dan binnenkort
herkennen gaan in jou
en hoop"lijk ook de and"re kant; de aardige, de zachte
maar of je die hebt meegeërft valt nog maar af te wachten
de dag waarna de rest een kwestie wordt van tijd en pijn
de dag waarna je nooit meer kind zult zijn

Wat al die jaren fout ging
komt dan niet meer terecht
en wat je nog wou zeggen
blijft eeuwig ongezegd
de machteloze frasen
van je genegenheid
en dat het niet haar schuld was
en ook dat het je spijt
de dingen die je lang niet zeggen kon en zeggen wou
en dan zo graag nog één keer zeggen zou

De dag waarop je moeder sterft
de dag die al je dagen
van dan af aan wat grijzer verft
al hou je niks te klagen
je hebt je goede vrienden nog
die staan je ook dichtbij
en als je soms een minnaar zoekt
dan staan ze in de rij
maar niemand zal meer weten hoe je met je pop kon spelen
en niemand zal nog ooit je vroegste vroeger met je delen
de dag waarna je nooit meer kwetsbaar wezen kunt en klein
de dag waarna je nooit meer kind zult zijn

Karin Bloemen


Door Rachel op 18-10-2007 om 09:22
erik, potje schaken...! ventileren, enne nie gefrustreerd raken gozer

Door antonus op 16-10-2007 om 14:01
Wo 16 mei 2012 15°C File informatie 8 km
  • 2009
  • 2008
  • 2007
  • 2006
  • 2005