Erik de Vlieger

204 tegen 2

Heeft u zich ook zo verbaasd over de festiviteiten binnen de Arabische wereld over de mensenruil die heeft plaats gevonden tussen Israel en de Palestijnse gebieden? Of dacht u dat het een verlaat carnavalsfeest was in het Midden Oosten? De Palestijnen vierden namelijk feest omdat ze trots waren op hun onderhandelaars die een werelddeal hadden af gesloten met hun eeuwenoude rivalen. Zo werden twee overleden Israelische soldaten geruild tegen honderd negenennegentig gedode Palestijnse strijders en vijf nog levende, volgens Israel, verdachte terroristen. Beiroet, Damascus en geheel Jordanie vierden feest want een deal met deze uitgangspunten was een ongekend resultaat. Slechts twee dode Israeliers tegen een Armada van levende en overleden lotgenoten lijkt een onvoorstelbaar groot succes voor de Arabieren en dat moest de wereld weten. Ongekende uitbundige festiviteiten doorspekt met strijdvaardige toespraken werden de ether in gesmeten. Wat een resultaat en wat een voorsprong voor de paria's van het Midden Oosten. Men verdrong zich met man en macht voor de camera's van de westerse wereld om het uit te schreeuwen van geluk. Zij, het Palestijnse volk, hadden hun zin gekregen en de vijand was op zijn knieen gegaan door in te stemmen met deze rekenkundige scheefgroei. Vijf levende kameraden en honderd negenennegentig gestorven martelaars tegen een schamele twee Israelische soldaten waarvan hun stoffelijk overschot toch al onherkenbaar was. Hulde aan de onderhandelaars was de meest gehoorde vreugdespreuk binnen de gehele Arabische wereld!

In eerste instantie was ook ik redelijk verrast over deze ruil die in verhouding zwaar overhing naar de Palestijnse kant totdat ik op de BBC een reporter getooid met camera en microfoon over een markt in Tel Aviv zag lopen. Deze journalist was erop uit gegaan om de stemming te peilen van de Israeliers, net nadat deze onevenredige gevangenenruil had plaats gevonden:

R:reporterO:ondervraagde

R:Meneer.

O:Ja

R:Mag ik u wat vragen?

O:Ligt eraan wat.

R:Wat vindt u van de gevangenenruil waarbij Israel honderd negen en negentig dode soldaten en vijf levende mensen heeft geruild tegen twee Israelische stoffelijke overschotten?

O:dat vind ik belachelijk. Het is een belediging tegen het Israelische volk.

R:Een belediging? Uhh, wat bedoelt u?

O:Twee van onze overleden jongens zijn veel meer waard dat twee honderd en vier Palestijnen. Dood of levend maakt niets uit. Straks denken die Arabieren dat deze verhoudingen ook in de toekomst gelden.

R:uhh, ohh maar eh, welke verhouding vind u dan correct?

O:Ach, een van onze jongens is net zo veel waard als alle Palestijnse soldaten bij elkaar of wat daar voor door moet gaan.

De zichtbaar van zijn stuk gebrachte reporter kon geen vraag meer bedenken en sloot haastig af.

R: Dank u wel

O:Graag gedaan

Na het horen van dit commentaar was mijn verbazing over de Palestijnse festiviteiten alleen nog maar meer toegenomen. In Israel echter, was geen sprake van feest en was men al lang doorgegaan met de orde van de dag! De verhoudingen in het Midden Oosten zijn mij in ieder geval wat duidelijker geworden! Volgens mij is er in het Midden Oosten een volk die het niet helemaal begrijpt. Ik laat het aan uw eigen inbeelding over welke dat is!