Erik de Vlieger

Vacuüm getrokken

Het is mijn stellige overtuiging dat de dominante invloed van Amerika op onze aardbol aan zijn laatste kunstje bezig is. Nog even en Uncle Sam mag plaats nemen op de reservebank van de echte beleidsbepalers van deze wereld.

In militair opzicht bakken ze er helemaal niets van en als voormalig toonaangevend productieland zijn ze volledig weggevaagd in de almaar sterker wordende concurrentiemarkten. Als sport natie ziet men, op een paar uitzonderingen na, het aantal Amerikaanse winnaars gestaag terug lopen. Zo ook in de film industrie. Die luitjes in Los Angeles blijven maar hangen in hun goodguy-badguy verhalen en de happy endings, besprenkeld met overwinningsmuziek, beginnen menigeen de strot uit te hangen. Batman en Spiderman mogen dan nog wel eens een kaskrakertje produceren, maar in deze industrie klopt de internationale concurrentie ook wel erg hard op de Amerikaanse deur.

Over de voormalig financiële dominantie kunnen we vrij duidelijk zijn. Regelmatig zien wij krampachtige senatoren en ander soort van volksvertegenwoordigers met dertig seconden zendtijd op CNN of NBC blaten over het toch maar wel ongemoeid laten van de marktwerking, wat eigenlijk juist het probleem heeft veroorzaakt. Deze ezels, die met hulp van de Amerikaanse journalistiek de kredietcrisis afdoen als een uit de hand gelopen bedrijfsongeval, hebben er totaal geen idee van wat op hen af aan het komen is. Amerika staat naar mijn mening op de rand van een afgrond en tijdens TV uitzendingen over dit fenomeen hebben reclameboodschappen nog steeds de grootste prioriteit in de zendtijd. Alsof er niets aan de hand is!

De beoordeling over de president verkiezingen laat ik maar aan u over, lieve lezer, want een dergelijk infantiel zootje heb ik in mijn levensdagen nog niet mogen aanschouwen. Een documentaire zondagavond in Zembla liet zien dat het hele verkiezingscircus 1, 5 miljard dollar heeft gekost, waarbij de grote bedrijven de financiële dienst uitmaken. Voor wat, hoort wat redeneren de donoren van de aanstaande president. Hetgeen een indruk wekt dat een Amerikaanse president als marionet van het bedrijfsleven zijn ambtstermijn volmaakt.

Wie de positie van deze voormalige wereldmacht overneemt is moeilijk te zeggen. Obama die de meeste kansen heeft om opperhoofd van Amerika te worden, heeft meerdere keren benadrukt dat de Satan staten verslagen kunnen worden met economische druk. Dat station kan deze half blanke kandidaat genoeglijk vergeten, want Amerika is zijn financiële slagkracht, met de biljoenen tellende staatsschuld die als een zwaard boven hun hoofd hangt, al lang kwijt geraakt.

China, Rusland of Europa zijn de meest waarschijnlijke kandidaten, maar bij geen van deze drie zie ik de capaciteit, slagkracht en wil om de USA als leider van deze aardkloot te willen en ook kunnen opvolgen.

Dus waar we nu in beland zijn heet een vacuüm. Zoiets wat ontstaat tijdens een hele grote storm. Ik zou dan ook, als ik u was, de luiken maar voor uw ramen dicht timmeren.