Erik de Vlieger

Doordraaien

Leuke avond tijdens de verkiezing in Amerika. Wellicht een beetje hijgerig maar zeg nou zelf, wat een opluchting dat George W. weer terug naar good-old Texas vertrekt. Hoe zal die Bush zichzelf eigenlijk vinden? De hele wereld en misschien wel tachtig procent van de Amerikanen hebben een onbegrensde hekel aan die man. Die moet zijn verdere leven over straat lopen met de wetenschap dat vier op de vijf mensen die hij tegenkomt een naar gevoel heeft over hem. Lezingen geven zoals Clinton dat voor een ton dollars per keer doet zit er voor Bush niet in. Ik zou ook niet weten waar de man aan het werk moet en voor hem althans hoop ik, dat er liggende gelden aanwezig zijn in huize Bush want anders kan hij aan de bedelstaf.

Zelfs oliemaatschappijen zullen geen commissariaten aan Bush verlenen daar Obama's kompanen deze bedrijven vol op de korrel hebben en indien ome George ergens werkzaam zal zijn, kan je op je vingers natellen dat er scherp wordt aangevallen. Olie is van ons allemaal net als de lucht en het water, redeneert Obama en dat zullen de privé gerunde oliekoninkrijkjes weten met afroming van de winsten en de verplichtingen om de niet rendabele bronnen eerst te gaan leeg vissen. Goed of slecht is de vraag die ik aan mezelf stel. Ik houd het maar op tevreden zijn.

Optimisme heeft de overhand met Obama's uitverkiezing voor het hoogste ambt maar helaas heeft de beurs het niet helemaal begrepen en dalen de koersen verder naar de kelder van de zwarte economische toekomst. Ondergetekende heeft echter zichzelf de plicht opgelegd om een wat vrolijkere blik op de toekomst te geven en mijn eerdere voorspellingen waar ik overigens nog steeds achter sta, af en toe eens in te ruilen voor wat positivisme.

Ik voorspel dan ook dat de nieuwe president eens een beetje coulanter ten opzichte van hun vijanden gaat staan. Geef Iran een kerncentrale indien zowel Europa als Amerika een zakelijk belang nemen in deze nucleaire onderneming. Zo houd je controle en informatie en kan het George Bush misschien aan een baantje helpen. Laat Noord Korea een keertje langs komen op het wit-zwarte huis en verplicht Israël om een toontje lager te zingen. Schud de kaarten in Irak en Afghanistan opnieuw en ziehier, er ontstaat een ander wereldbeeld. Dus ja, ik ben optimistisch en nee ik geloof niet dat de voor de deur staande economische en sociale malaise vermeden kan worden. Laten we in ieder geval blij zijn dat Bush in ieder geval niet het aanspreekpunt is want hij wil alles schietend oplossen.

Als Obama nu nog leert om God niet alleen Amerika te laten blessen maar ook de rest van de wereld, zal hopelijk onze aarde een beetje relaxt door kunnen draaien. Niet doordraaien dus maar doordraaien en welke doordraaien u ook kiest, het gebeurd allemaal met Obama.