Erik de Vlieger

Mijn kastanjeboom

Mijn kastanjeboom gaat dood. Het is een onvermijdelijk proces geworden waarin de oude Amsterdamse meester de strijd zichtbaar aan het verliezen is.

Zoals een man in zijn penopauze een overdreven vruchtbaarheid signaal wil afgeven, zo heeft de oude boom de laatste jaren enorm gebloeid waarbij de overdaad aan bloesems en massa's kastanjes, als bewijs van zijn liederlijke grootheid aan de buitenwacht werden getoond. Geen boom in zijn nabijheid kon aan hem tippen. Een soort van Johan Cruyff die in zijn goede tijd bij IJsselmeervogels aan het spelen is. Hij heeft al die jaren zijn collegae bomen gedegradeerd tot miezerige moestuintjes die, indien hij dit toeliet, hen wat zonlicht gunde.

De bloesems in dit jaar zijn verworden tot kromme wit gekleurde madeliefjes waar misschien een tiental rijpe vruchten uit zullen vallen wat in schril contrast staat met de duizenden nazaten die de grond onder hem moesten gaan bevolken. Toch hebben vele van zijn zonen en dochters een plekje gevonden onder de oude man en juist zij moeten uit gaan maken wie er mag overleven en wie de uitverkorene is die zijn koninkrijk over mag nemen. Hier in een Amsterdamse stadstuin vindt deze tragedie plaats.

De buurt wil hem weg hebben maar omdat hij bij een ander staat en ook zij een tik van de politiek correcte molen hebben gekregen, zijn ze achterdochtig en wachten zij totdat de zaagmachine een eind gaat maken aan het imposante leven van de Mokumse reus. Ze wachten om te gaan bellen met de gemeente want al willen ze hem weg hebben, de verleiding om iemand te verraden is groter dan het zonlicht. Behalve Thea want die is gelukkig! Hij die twee oorlogen overleefde, zal uiteindelijk plaats moeten maken voor een hovenier met een litertje diesel en een duizend euro kostende cirkelzaag.

Onze held moet voor iedereen wijken en zijn dertig centimeter grote kinderen loeren op hun kans om papa's plek over te nemen. Straks begint ook hun strijd in volle hevigheid want er kan er maar één overleven in dit Amsterdamse tuintje.

Het uitstel is onvermijdelijk maar ik heb besloten om de oude meester zijn leven te gaan verlengen. De bomenmoordenaar zal ik wel laten komen maar alleen om hem te laten snoeien. Mijn onvruchtbare vriend wil ik nog niet kwijt. Zoals elk ouder wordend wezen gaat hij kleiner worden zodat het gewicht van zijn takken hem niet verder hindert en zijn pomp om het water naar de afgelegen punten te sturen ontlast wordt.

Ik heb besloten om mijn groene kameraad een mooie oude dag te geven zodat wij elkaar elke dag kunnen bekijken en elke dag kunnen aanraken. Zijn kinderen houd ik in de gaten en worden gewaarschuwd om de oude man het leven vooral niet zuur te maken door water en zonlicht voor zijn neus weg te kapen. En mochten ze toch in overtreding gaan zal er mijn tuin een lichte knak te horen zijn. Dat klinkt altijd beter dan een cirkelzaag!